Organisatie: Stichting De Appel, Amsterdam en Corps de Garde, Groningen ‘Dit werk gaat over sentimentaliteit. Dit werk gaat over blinde kinderen en alcoholisme bij volwassenen. Dit werk is het kussen dat het fragiele hoofd van de schoonheid steunt. Dit werk is nauw verbonden met mijn overige werken door zijn ondoorzichtige aard, die tenslotte nogal vernederend is. De ondoorzichtigheid van het werk is als een leugen die gemakkelijk vol te houden is, maar die ook de bron is van grote vernedering (later). De ondoorzichtigheid is het stomme herinneren aan hetgeen moeilijk geworden is te horen (sentimentaliteit).’ (David Salle, uitnodiging De Appel, juli 1980.)