'Binnenste buiten, binnen iedere omgeving, binnen of buiten, om binnen te gaan. Misschien is het mogelijk ervaarbaar te maken, wat de Duitse schrijver Peter Handke met de titel van zijn boek De binnenwereld der buitenwereld der binnenwereld bedoelde. (...) De installatie in De Appel komt uit onze performance-ervaring voort en probeert dat ervaarbaar te maken, wat wij ook door middel van onze performances ook getracht hebben over te brengen. De installatie creëert, zonder dat wij lichamelijk erbij betrokken zijn, op grond van haar eigen specifieke fysieke eigenschappen de mogelijkheid, bijvoorbeeld een 'mobiele energie' op te wekken. Deze 'mobiele energie' kan leiden tot een 'energie, of existentie dialoog' met de 'inwonenden'. Het is misschien makkelijker voor te stellen als een beeld van een biologische betrekking. Destemeer zal een installatie, zoals wij ons dit voorstellen, de existentie van de bewoner omgeven, en deze zal, in zijn vrijwillige bereidheid te participeren, met een 'dwang' geconfronteerd worden. Daarmee brengt de installatie een andere ervaringswaarde tot stand. De bezoeker wordt 'deelnemer', omdat deze zich realiseert, dat de situatie hem omgeeft, hem insluit. Alleen daarmee al is een 'existentiedialoog' mogelijk.' (Ulay / Marina Abramovic, uitnodiging De Appel, maart/april 1979.)